Tahminen 3 sene önce okumuştum kitabı. Çok kızmıştım ana karakterin düştüğü duruma, kitabı yazdığı için Zweig'a, sevdiği için seven okurlara. Kahramanın kendisine saygıdan yoksun olduğu bir kitapdı benim için.
Yıllar geçti. Kitabı 2. kez okumadım okumasına ama okursam çok başka yorumlayacağım kesin.
Ben eylemin yanlışlığına takılmıştım çünkü. Ama anladım ki yanlış ve ya doğru..yazılanlar karakterin kendi çapında güçlü bir duygu durumu. Yaşanılan duygular o an için yaşayan kişinin gerçeğidir. O duyguya odaklanıp yorumlamalı..bu şekilde bir katili de, platonik aşık'ı da okumak anlamlı ve zevk verici🌠