Tutkunu bul; ona tüm benliğini teslim et. İnsan, hep tutkuyla yoğrulduğunda gerçek varoluşunu keşfeder; tutkuyu seçmek bir çığlık, pes etmek değil. Sevdiğin işe, aşka, sanata ya da herhangi düşünceye kendini öyle teslim et ki, her hücren onunla çarpışsın; çünkü benim ölmekten kastım fiziksel sona ermek değil, küçük hesaplı, gölgede kalan benliğinin yok oluşudur. Eski korkuların, alçak güvenlik duvarların ve başkalarının onayına tutunmuş kimliğinin ölümü. Böylece geriye kalır sadece saf bir hareket, içten bir ritim. Bu ritim seni yorabilir, tüketebilir; ama aynı ritim seni yeniden doğurur. Seçimini yap: güvenli olandan fedakârlık et ya da hiçbir zaman gerçekten yaşamamış olmanın ağır yükünü taşı. Tutku risk ister, ve risk varsa hayat vardır. Sonunda önemli olan, tutkuyla geçen yılların sayısı değil; o tutkunun senin içindeki sessiz, gerçek ışığı uyandırıp uyandıramadığıdır. Ölüme izin verirken, yeniden doğmaya hazır ol. Korkma; cesaret et, hatalarını sahiplen, yaralarını onar, yaşa!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sanmak,geçmişin içinden körce
geleceğe karanlık bakmak.
Sanmak,acıttığını yok sayarak
taş atan ellere ekmek atmak.
Sanmak,avuntuyu geçer akçe yapıp
ömür sayfasından bir bir koparılmak.
Sanmak,hayaller denizinde susuz kalıp
sönmüş volkanda kor ateş gibi yanmak.
Sanmak,çıkmaz sokakta kör ebe oyunuyla
şeytan ininde sevgiyi aramak...
Bazen; hayat yorar insanı...
Şarkılar yorar
Beklemek yorar
Özlemek yorar
Affetmek yorar
Hoş görmek yorar
Boş vermek bile yorar
Ve insan susar
Her şeye, herkese rağmen...
Elinden gelen tek şeyi yapar;
Bağıra bağıra susar
Can Yücel
Yolu uzun süre aşka düşmemiş birine denk gelirse yüreğiniz , çalkalayın.
Zira dibine çökmüş olabilir seven yanları...