"... kim olduğum nereden geldiğim hiç o kadar mühim değil. Aynı şekilde senin kim olduğun da, nereden geldiğin de hiç mühim değil... İnsanız, anlıyor musun, insanız biz!"
Insanı sadece biyolojik bir varlık olarak göremediğimiz, onun varoluşuna çeşitli yüce anlamlar yüklediğimiz icin, gövdeden akan kanın,can denilen şeyi çekip almasını,dolayısıyla o kişinin " ölmüş" olmasını bir türlü kavrayamadigimizi düşünüyorum...
Ey benim şahım; hayatımı bağışladın ama karşılığında hikayelerimi çaldın benden.
Oysa ben sadece hikayelerde yaşayabilirdim. Simdi onlar tükendi ve benim hikayem de sona erdi.
Karanlığın bütün gölgeleri yuttuğu bir İstanbul akşamı. Bütün sesler susmuş. Yalnızca gelip geçenlerin görmediği, duymadığı Gölgeler’in sesleri yankılanıyor sokaklarda. Son bir kez söylenen şarkı gibi, son bir kez yazılan şiir gibi, “son bakışta aşk”ta dile gelen sevda sözleri gibi… Gölgeler konuşuyorlar karanlıkta…
Fatih Sultan Mehmed, Mustafa Kemal Atatürk, Halide Edip Adıvar, Reşat Nuri Güntekin, Nâzım Hikmet, Yahya Kemal, Sabahattin Ali, Orhan Kemal, Yaşar Kemal, Kemal Tahir, Orhan Veli, Ülkü Tamer, Ece
Ayhan, Cemal Süreya ve Attilâ İlhan'ın gölgeleri...
Şiirin tapınağı önünde vecd halinde bekliyor İstanbul, ona yeniden hayat verecek son kelimeyi…
Sultan Ahmed Meydanı'nda bir gece hepsi bir araya geliyor. Hayali ama neşeli bir buluşma için...
GölgelerZülfü Livaneli · Doğan Kitap Yayınları · 20185,2bin okunma