Bazı bünyeler bilgiyi zehir haline getirip öyle kullanıyorlardı;
kendileri için de,
başkaları içinde...
Öğrendikleri, içlerini
zenginleştirmekten çok,
zehirlemeye yarıyordu.
Bu zehirden çoğu kez
kendi canları da
yanıyor, zehirlerini
başkalarının canlarını yakarak akıtabiliyorlardı ancak.
Kaf Dağının Önü/
Murathan Mungan