Hesabını kapatan veya uzaktan seyreden varsa ulaşsın. Reyhan, Lev, Roni, Eda, Des, Mühübe, Nisa.. Adını hatırlayamadığım takip ettiğim veya etmediğim okurlar da var.
Nurullah Ataç hiç uçurtma uçurtmamış çocukluğunda. Annesi bırakmazmış. Günah dermiş. Beştaş da oynatmazmış.
Annesi öldüğünde üzülmüş ama uçurtma uçurabileceğini düşünerek bir bakıma sevinmiş. Bir gün kocaman bir uçurtma yapmışlar. "Bugün de gözümün önüne geliyor ne güzel şeydi. Havalandı, havalandı, sallandı gökler de." Sonra babası duymuş. "Annen uçurtma uçurmanı istemezdi, uçuramazsın." demiş.
Yazar bir gün diyor karışan kalmadı ama ben de uçurtma uçuracak yaşı geçtim.
Ne kadar çok kitabın varsa o kadar çok yalnızsın. Kim demiş en iyi dostlarım kitaplarımdır diye. Yalan yalan düpedüz. Kişinin en büyük düşmanıdır kitaplar. Yalnızlığını en iyi duyuran, hem de acı bir alayla...