O zamana kadar bütün insanlardan esirgedigim alaka, hiç kimseye karşı tam manasıyla duymadığım sevgi sanki hep birikmiş ve muazzam bir kutle halinde şimdi bu kadına karşı meydana çıkmışdi
-Berlinde yalnız misiniz?
-Ne gibi?
-Yani... Yalnız işte... Kimsesiz... Ruhen yalnız... Nasıl söyleyeyim... Öyle bir haliniz var ki...
-Anlıyorum anlıyorum... Tamamen yalnızım... Ama Berlinde değil... Bütün dünyada yalnızım... Küçükten beri
-Ben de yalnızım... Boğulacak kadar yalnızım... Hasta bir köpek kadar yalnız...