Aman tanrım, ya kadınlar durmayıp öyküler söyleselerdi, vaizlerin belledigi dinsel öğütler gibi dökülürdü ortaya insanoğlunun işledikleri gelse tüm oğulları Adem'in tekini bile düzeltmezdi.
Kapının ardında kalmıştım
Olabildiğince yutkundugum yokluk
Göğün ortasında yankı buluyordu
Egemenler kanatlı meleklerle vahiy indiriyordu
Kapının ardında savaş alanıydı yalnızlığım
Teklik yitmiş bir şehirdi artık
Sahne değişmiş, savaş dinmis
Henüz yirmi birinde olan yokluğum
Düşen doğaya el vermiyor, deliliği beceremiyordu
Boşluklar da ölür
İnsanlar gibi...
"Üst Yalnız'ın İyimser Haykırışı"