Tuğba

Tuğba
@Nastasyaa
Çalışma Ekonomisti
Lisans
41 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
neden ağladığımı bilmiyorum, diyorsun. çünkü bir şeyler değişiyor içinde. kendini ikna etmiyor düştüğün boşluk. bildiklerin başkalaşıyor. gözlerinin önünde, yabancılığı öğreniyorsun. gece söndürür hayalet olmaya yetmeyenlerin ışığını. güçlü olmaya benden daha çok ihtiyacın var. çünkü haksız olduğunu, kalbinin bir yerinde biliyorsun. gündüzün kepenklerinde duyduğun güven. çelimsiz gölgelerin fısıldadığı, küçük sırlarla büyüyorsun. zamanın ve aynanın önüne bırakılmış, kısa bir mektup bu. belki çok sonra anlayacaksın içindekileri. ama şimdi okuyorsun... Murathan MUNGAN
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
An’lar...
Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, İkincisinde daha çok hata yapardım. Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım. Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar, Çok az şeyi Ciddiyetle yapardım. Temizlik sorun bile olmazdı asla. Daha çok riske girerdim. Seyahat ederdim daha fazla. Daha çok güneş doğuşu izler, Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim. Görmediğim bir çok yere giderdim. Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye. Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine. Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım. Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu. Farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten. Anlar, sadece anlar.Siz de anı yaşayın. Hiçbir yere yanında su, şemsiye ve paraşüt almadan, Gitmeyen insanlardandım ben. Yeniden başlayabilseydim eğer,hiçbir şey taşımazdım. Eğer yeniden başlayabilseydim, İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım. Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla. Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır, Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer. Ama işte 85'indeyim ve biliyorum... ÖLÜYORUM.... Jorge Luis Borges Arjantin-1985
Şiir
Bir noktada birleşti hayatlar, sonrasında ise büyük bir hızla uzaklaştı. Metreler, kilometrelerce...
Olmaz mı?
Yön yön sarılmışım ne yana baksam; Sarılan olur da saran olmaz mı? Kim bu yüzü çizen sanatkâr ressam; Geçip de aynaya, soran olmaz mı? Bir parçacığım ben bütüne hasret; Zaman döne dursun, o güne hasret; Ruhumsa zamanın üstüne hasret; Ebediyet boyu bir an... Olmaz mı? Necip Fazıl Kısakürek
Şiir