Tabiat olaylarından, tanrılardan ya da ölümden korkuyor olmasaydık, arzunun ve acının sınırlarını bilmemek bizi rahatsız etmeseydi doğayı incelememize lüzum olmazdı.
Arzuların doğurduğu acılar ortadan kalktığı zaman artık bedenin hazzı da artamaz. Sadece çeşitlenebilir. Ancak zihinde yaşanan haz, bize korkularımızı yaşatanların ve buna benzer şeylerin önemini tam olarak anlamaya çalışmakla doruğa çıkabilir.