Karıkoca arasında geçenleri, nasıl seviştiklerini kimse bilmemeli, hiç kimse.Kavgalarını öz analar ından bile saklamalı, birbirlerinden şikayet ederek kimseden hakemliğini istememelidirler.
Her müşkülü kendi aralarında halletmeleri lazımdır. Aşk kutsal bir sırdır; sevişenler arasında ne geçerse, yabancı gözlerden saklamalıdır.
Bu onun kutsallığını bir kat daha arttırır.
Böyle çiftler birbirlerini daha çok sayarlar ki, saygı pekçok şeyin temelidir. Ortada aşk olduktan, sevişerek evlendikten sonra bu sevgi niçin sönsün?
Fikirlerimiz, zevklerimiz arasında hiçbir iştirak noktası yoktu.Fakat sevda gibi arkadaşlığın da fikir ve zevk birliğiyle o kadar az bir alakası var ki…
Onların gerçek hayattan filan anladığı yoktu ve yemin ederim beni en çok kızdıran da buydu.
Hatta tam tersine, en basit ,en göze çarpan gerçekleri şaşılacak bir aptallıkla karşılıyorlardı.