Kitap:Ben Beni çok ihmal ettim
BENE DÖNÜŞ
Herkese yetiştim yıllarca durmadan
Kendimi bıraktım bir köşede usulca
Yarın dedim, sonra dedim, vakit var sandım
Aynada gördüğüm yabancıya dönüştüm sonunda
Bir ses vardı içimde, susturup geçtim
Kırılan yanlarımı kimseye göstermedim
Ne kadar koştumsa da eksikti bir şey
Meğer en çok kendimi özlemişim
Ben beni çok ihmal ettim
Yolları yanlış yerde aradım
Herkese ev oldum da
Kendime bir oda bırakmadım
Ben beni çok ihmal ettim
Kalbimi yarım bıraktım
Şimdi küllerimden değil
Kendimden yeniden doğacağım
Omuzlarımda başkalarının hikâyesi
Cebimde yarım kalmış hayallerim vardı
Bir gün durup sessizce kendime sordum
“Sen nasılsın?” diye, cevap yıllarca saklıydı
Kaybettiğim yolların izi avuçlarımda
Ama hâlâ umut var gözlerimin ucunda
Geç kalmadım belki de ilk kez kendime
Açıyorum kapıları içimde kalan güne
Ben beni çok ihmal ettim
Yolları yanlış yerde aradım
Herkese ev oldum da
Kendime bir oda bırakmadım
Ben beni çok ihmal ettim
Kalbimi yarım bıraktım
Şimdi küllerimden değil
Kendimden yeniden doğacağım
Ne eksiğim ne fazlayım
Sadece biraz yoruldum
Kendime döndüğüm bu yolda
İlk kez gerçekten bulundum
Ben beni çok ihmal ettim
Ama artık buradayım
Kırık yerlerimle birlikte
Kendime sarılmayı öğrendim
Ben beni çok ihmal ettim
Şimdi içimde bahar var
Kaybettiğim o çocukla
Aynı gökyüzüne bakarız artık
(Şarkı sözleri bana aittir.Bu kitap bana aklımı başıma almam gerektiğini en çaresiz anımda öğretti, iyi ki o rafa elim gitmişte o kitabı almışım)
aybüke y. İyi ki bu kitabı okumuşum, bu kitap bana eski beni heba etmemem gerektiğini hatırlattı ve iyi ki de o kitabı okumuşum, ve böyle bir paylaşım yapmanız çok güzel sözleri kitabı okumadan önce sırf adından esinlenerek yazmıştım bir kenarda kalmıştı. Gün yüzüne çıkmış oldu sayenizde....🌸🌸
“En olmayacak çalılığın bile yapraklarla donanıp çiçeklerle bezendiği, meyveye durduğu görülür bir yerde. Ve bakarsınız "takdiri ilahi" de bir böceğin varlığı öngörülmüştür, bu çalılığın çiçeklerinde zenginlikler taşıyıp taşıyıp götürür.”