SEVMEK...
Çünkü sevmek, acıtsa bile insanın kendine en çok yaklaştığı halidir.
Sevilmek güzeldir…
Ama biraz pasiftir. Sana verilen bir şeydir.
Sevmek ise senin içinden taşar. Senin kim olduğunu gösterir.
İnsanlar neden sevmeyi seçer biliyor musun?
Çünkü sevmek, “yaşadım” diyebilmektir.
Hiç sevmemiş biri eksik bir hikâye gibidir. Güvenlidir belki ama derin değildir.
Sevmiş biri ise kırılmış olsa bile gerçektir.
Sevmek ayrıca bir cesarettir.
“Canım yanabilir” diye bilip yine de kalbini açmaktır.
Herkes bunu yapamaz. O yüzden sevmek, aslında güçlü insanların tercihidir.
Bir de şöyle bir tarafı var:
Sevilmek seni mutlu eder…
Ama sevmek sana anlam verir.
Çünkü birini severken sadece onu değil,
kendi içindeki en saf, en gerçek duyguyu da görürsün.
Belki karşılık bulmaz, belki yarım kalır…
ama o duygu gerçektir. Ve insan bazen gerçeği, huzura tercih eder.
Kısaca:
İnsanlar sevmeyi seçer…
çünkü acıtsa bile, boşlukta yaşamaktansa birini gerçekten hissetmek daha ağır basar.