"Demek gidiyorsunuz?" dedi.
Yuregim hoplayarak bir adım ileri attim. Beni memnun edip etmedigini o anda tayin edemediğim bir ihtimal ve aklima getirmekten korktuğum bir ümitle
"Gitmeyeyim mi?" dedim.
Seni sükûtuhayale uğrattım. Ben sana rehber değil ancak yoldaş olabilirdim fakat yolu ikimiz de bilmiyorduk ve birbirimize yük olmaktan birbirimizi sasirtmaktan başka bir şey elimizden gelmiyordu.
Ilk aylarda yüzünün bütün hatlarını hafızamda sakladığımı ve her an hiç güçlük çekmeden hayalimde yaşattığımı hatırlıyordum. Sonra.. Her şeyin bittiğini anlayınca bu çehreyi görmekten ve tasavvur etmekten buyuk bir dikkatle kaçtım. Buna dayanamayacagimi biliyordum