Bazı vedalar insanın içini tarif edemediği bir hüzünle dolduruyor. Aynı koridorlarda yürüdüğün, aynı sofraya oturduğun, aynı dualara "âmin" dediğin insanların birer birer ayrıldığını görmek kolay değil.
İnsan bazen en çok alıştığı şeylerin kıymetini, onlar eksilmeye başlayınca anlıyor. Bugün içimde garip bir boşluk var. Sevindiğim kadar hüzünlüyüm de. Rabbim yollarını hayırla açsın. Gidenlerin ardında güzel hatıralar, kalanların gönlünde ise tarifsiz bir özlem kaldı.
Her ayrılık bir duadır aslında. Allah, kurulan bütün güzel kardeşlikleri dünya ve ahirette daim eylesin.
Ahiret kardeşlerim mezun oldular medreseden..🥲