Nazende
@Nazende_0
"...ruhu da yağmur yüklü bir buluta benziyordu."
333 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
youtu.be/FpfqD_wuYgI?si=...
Dünya,yı yük ettik...? Kendimize ,,
O y s a...!! Y ü r e ğ i m i z de,,
Çiçek,Ler açıp gidecek,tik... 🎶🌸
Bazı insanlar neden bir türlü huzur bulamıyor biliyor musunuz.
Çünkü sürekli dışarıyı düzeltmeye çalışıyorlar.
İlişki düzelirse rahatlayacağım. Param olursa iyileşeceğim. Beni anlarlarsa tamamlanacağım sanıyorlar.
Ama ruh başka bir şey anlatmaya çalışıyor.
İnsan dış dünyayı kontrol etmeye çalıştıkça… İç dünyasından uzaklaşıyor.
Ve bir süre sonra hayat garip şekilde tıkanmaya başlıyor. Ne yapsa olmuyor gibi hissediyor. Çünkü ruh bazen insanı bilinçli olarak durdurur.
Evet. Durdurur.
Çünkü bazı insanlar koşarken kendinden kaçıyor.
O yüzden bazen yollar kapanır. Planlar bozulur. İnsan yalnız kalır. Sessizliğe mecbur bırakılır.
Çünkü ruhun duyulabilmesi için önce gürültünün azalması gerekir.
Ve insanın en büyük korkusu da tam burada başlıyor.
Sessizlik.
Çünkü sessizlikte insan artık kimseyi suçlayamaz. Orada sadece kendisi vardır. Bastırdığı duygular. Yarım kalmış acılar. Çocukluğu. Korkuları.
İşte çoğu insan bu yüzden sürekli bir şeylerle oyalanıyor. Telefon. Kalabalık. İlişkiler. Sürekli konuşmak. Sürekli tüketmek.
Çünkü insan kendi içine döndüğünde gördüğü şeyden korkuyor.
Ama işin en mistik tarafı şu.
İnsan karanlığından kaçtıkça acı büyüyor. Dönüp baktığında ise çözülmeye başlıyor.
Çünkü ruh savaşarak değil… Fark ederek iyileşiyor.
Ve bir gün insan şunu anlıyor.
Hayatın amacı sürekli mutlu olmak değilmiş.
Kendine yabancılaşmadan yaşayabilmekmiş.
Zaten insan kendi ruhundan uzak düştüğünde… Dünyanın en güzel hayatını yaşasa bile içinde tarif edemediği bir eksiklik hissediyor.
Bazen hayat, sabrımızı sınayan uzun bir koridordur. İçinde bekleriz. Hatalarla yüzleşir, kayıplarla olgunlaşır, umutsuzluğun ağırlığında yürürüz. Sanki iyilik hiç gelmeyecek, güzellik bizi bulmayacak gibi gelir. Ama iyi şeyler birdenbire olur. Bekleyişin içinde sabrı öğreniriz, acının içinden geçerken kendimizi tanırız, mücadele ederken güçleniriz. Uzun zamandır taşıdığın yük. fark etmeden hafifler. Bir yol açılır beklenmedik bir kapı aralanır.
Çünkü tüm o bekleyiş, tüm o mücadele, seni tam da bu ana hazırlıyordur.