Bazı baharlar, takvim yapraklarında değil,
İnsanın içindeki bir dokunuşla başlar;
Bir gülüşle, bir iyilikle, bir sevgiyle,
Ve bir bakmışsın;
Tüm dünyan çiçek açmış.
Çiçek çiçekten güzeldir,
Sevgiliye sunulunca;
Kalpten kalbe yol bulunur,
Kalplerde sevgi olunca...
💙Bazen kendimizi anlatmaya çalışırken kelimeler yetmiyor. İfadeler eksik kalıyor, içimizdeki duyguyu tam olarak dışa yansıtamıyoruz. İnsan en çok, kalbindekini dile dökemediği o sessiz boşlukta yoruluyor.
💙Modern hayat bizi çok konuşturuyor ama az anlaştırıyor. Herkesin bir fikri, herkesin kendine göre bir doğrusu var; ama hani o gönül dili? Hani o bir bakıştan, bir sessizlikten ruhu okumak? Yunus Emre’nin dediği gibi; "Dil söyler, kulak dinler, kalp anlar."
💙Gerçek bağ kurmak sadece cümleleri sıralamak değil; ruhun ruhu hissetmesidir. Kalpten kalbe giden o gizli yol, ancak biz birbirimizin ruhuna nezaketle ve kalbimizle dokunduğumuzda açılıyor. Ruh, ancak kendine benzeyen ruha rastladığında gerçekten dinleniyor.