Resulullah, Ayşe annemizi uyararak sakinleştirir:” sakin ol, ey Ayşe. bilmez misin ki kibar olan her şey güzeldir, bir şeyde kibarlık varsa güzelleştirir bir şeyde kabalık varsa çirkinleştirir.”
Böylesi sessiz gecelerde iki insan ,onları hiç kimsenin görmediği, işitmediği yollarda birlikte yürüyorsa ,evlerin karanlık gölgeleri sözcüklerininin üstüne çöküyor ve sesler hiçbir yansı bırakmadan sessizlikte dağılıyorsa . O zaman sanki kendi kendileriyle konuşurmuşcasına güvende hissederler