Nazende
@Nazende_7
Büyük amcası Richard hiç ağlamamış: Onun acısı öfkeye dönüşmüş; böyle bir görevi acımasızca yerine getirmek zorunda olmalarına, dünyaya, kadere, bir çocuğun bu şekilde hastalanıp ölebileceği gerçeğine duyduğu bir öfkeye.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölüme "göçüp gitmek" diyen ya da "huzur içinde" ölündüğünü düşünen her kimse, diye düşünüyor Eliza, hiç ölüm görmemiştir.
Masumca bir çocuk düşüncesi
Judith'in yanında çömelmişken, Hamnet'ın aklına ölümü kandırabilecekleri, Judith'le birlikte küçüklüklerinden beri yaptıkları numarayı yapabilecekleri geliyor: Birbirlerinin giysilerini giyip yer değiştirebilir, şimdiye dek herkesi kandırdıkları gibi ölümü de kandırabilirler. Yüzleri tıpatıp aynı.
Ölüm onları izliyor, zamanını bekliyor.