"Yaşıyorum,"dedi delikanliya,aysız ve kamp ateşsiz bir gece,hurma yerken."Ve bir şey yerken yemekten başka bir şey düşünmem.Yürüdügüm zaman da yürüyecegim, hepsi bu.Savaşmak zorunda kalırsam ,ölüm şu gün ya da bugün gelmiş vız gelir tırıs gider.Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum.Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir.Her zaman şimdide yaşamayı basarabilirsen mutlu bir insan olursun .Çölde hayat olduğunu , gökyüzünde yıldızlar olduğunu ve insan hayatının özünde bulunduğu için kabile muhariplerinin savastiklarini anlayacaksın .O zaman hayat bir bayram, bir şenlik olacak; çünkü hayat, yasamakta oldugumuz andan ibarettir ve sadece budur."