“Mertol, her şey çözülmez.Bazen de görmeyip keseceksin.Fazla zorlamayacaksın.Bir şeyin farkına o kadar emek vermene rağmen sen varamıyorsan, merak etme, başkası zaten varamaz.
Hayata tutulmaktan anladığımız buydu. Hayatta kalalım bize yeter.Müthiş incindiğimizi kimseler anlamasın diye sert görünmeye çalışıyorduk. Acayip hüzünlü olduğumuz sezilmesin diye neşeli davranıyorduk.Zayıflığımızın kokusunu almasınlar diye kabalaşıyorduk. Acı çektiğimiz duyulmasın diye insan içinde ağlamıyor, sade dizi izlerken ağlıyorduk. Ama hayatta kalmakta zorluk çektiğimiz apaçık ortadaydı. Gizleyemiyorduk.