Neden her şey böyle oluyor, iyi bir insan karanlıkta kalıyor, bir başkasınaysa mutluluk kendiliğinden geliyor? Neden bazıları için kader, yavrusu daha annesinin karnındayken mutluluk müjdesi verir, ama bir başkası yetimhaneden çıkıp doğruca sokaklara düşer?
Çocukluğunda doğal davranışları karşısında sıklıkla eleştireye uğrayan kişi yetişkinlikte iç referansını kaybeder. Hislerinden, kendinden utanma, düşünce ve davranışlarından emin olamama hali hayatının bir çok yerinde kendini gösterir. N.S.