Senin toprağın öyledir, ayçiçeklerine, asma ağaçlarına ve yüksek ruhlara vatandır. Bir yağmuru hepimize bölüştürür, sabırla büyümemizi beklersin. Gece su verir, gündüz şefkatle uğurlar, gelince kapıyı mütebessim açarsın. Ayaklarım ıslak, üstüme sinmiş şehir, kafam çoğunlukla karışıktır. Sen bir nefeste hepsine iyi gelirsin.
Kim ne derse desin, insanın insana ihtiyacı var. Bağ kurmaya, temas etmeye, birlikte gülüp birlikte ağlamaya, anlatmaya ve anlaşılmaya ihtiyacı var. Günün sonunda, elimizde kalan en iyi şey bunlar oluyor.