Bir doktor,ayağı kopmak üzere olan ve bağırsakları taşmış bir halde sedyeyle önüne getirilen askeri görünce ,taşıyıcılara seslenir:
''Bunu kaldırın...''
Bu sözü ,savaşın her günü kim bilir kaç kez söylemektedir: ''Bunu kaldırın...''
o an,can çekişmekte olan asker inilti halinde seslenir:
''Baba...''
Tanık olduğu bu olayı anılarında anlatacak olan Salih Dörtbudak ve öteki doktorlar,duydukları bu ses karşısında taş kesilmişçesine duran arkadaşlarına bakarlar.Doktor,çaresizlik içerisinde oğlunun kanlı yüzünü siler ve sedyecilere şunu söyler:
''Bunu gölge bir yere kaldırın!''
Her gün onlarca defa söylediği sözde,oğlu için istediği tek ayrıcalık '' gölge bir yer ''dir!