Nazli

“Bir insanı âşık oldu ya da aşkı bitti diye suçlamak saçmalık olur… Aşk da nefret de bizim elimizde değildir.”
Sayfa 16 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Edebiyat
Reklam
Annelerimizden babalarımızdan işittiğimiz sitemler geliyordu aklımıza, “Bunca şeye sahipsin, bir türlü mutlu olamıyorsun!” Şimdi, bütün o sahip olduklarımızın mutluluğa yetmediğini biliyorduk. Yine de o şeylerden vazgeçmek için bir neden değildi bu.
Sayfa 203 - Can Yayınları
Edebiyat
Dillerden düşürülmeyen “utanç”, eski anlamını taşımıyordu artık, geçici bir rahatsızlık, egonun anlık incinmesinden ibaretti. “Saygı” bundan böyle öncelikle ve esas olarak bu egonun başkaları tarafından tanınması talebiydi. “İyilik” ile “iyi insanlar” birbiriyle çakışmıyordu artık.
Sayfa 181 - Can Yayınları
Edebiyat
Birtakım önde gelen insanların nasıl düşünmemiz, ne yapmamız gerektiğini dikte etmesi âdet halini almıştı.
Sayfa 168 - Can Yayınları
Edebiyat
Devir ağzı laf yapanların devriydi.
Sayfa 137 - Can Yayınları
Edebiyat