Nazlı Ersahin
@Nazsizm
İçimde uslu durmayan bir kaos varrr
Şu anda okuduğu kitap
Muhteşem bir kitaptı.
Yazar, aşkın farklı yüzlerini anatomik bir titizlikle incelemiş. Stendhal’in kadın karakterleri yaratmadaki ustalığı hayranlık verici. Madame de Rênal’in şefkatli, suçluluk duygusuyla kavrulan ama bir o kadar da saf aşkı ile Mathilde de la Mole’ün aristokratik, gururlu, bir tiyatro sahnesini andıran entelektüel tutkusu arasındaki kontrast muhteşemdi.
Veee Julien Sorel,
yükselmek için dünyanın en ikiyüzlü insanı olmaya çalışan ama ruhunun derinliklerindeki gurur, saflık ve tutku yüzünden bu ikiyüzlülüğü sonuna kadar götüremeyen trajik bir kahraman. Tam da bu kusurları ve yenilgisi, onu edebiyat tarihinin en kusursuz karakteri yapar.
Kırmızı ve Siyah", sadece 19. yüzyıl Fransa’sının bir eleştirisi değil; insanın sınıf atlama çabasının, güç arzusunun ve sevgiye olan açlığının zamansız bir destanı. Stendhal’in ironik, mesafeli ama bir o kadar da keskin üslubu, bu romanı bir kez bitirdikten sonra bile zihnimizde yaşatmaya devam edecek. Edebiyatın insanı dönüştürme gücüne inanan herkesin, bu şehesere hayran kalmaması imkansızdır.
Dostoyevski bizlere şu evrensel soruyu sorar: Büyük bir iyilik yapmak için küçük bir kötülük mubah mıdır? Raskolnikov’un acısıyla, sanrılarıyla ve nihayetinde Sibirya'da başladığı arınma süreciyle yüzleştiğimizde anlarız ki; insanı insan yapan şey güç veya kibir değil, vicdan ve sevgi kapasitesidir.
Suç ve Ceza bir başyapıt, insanın kendi içine ördüğü hapishaneden yine ancak kendi vicdanı, sevgisi ve itirafıyla özgürleşebileceğini kanıtlayan, zamansız bir ruh aynası.
