"Ben, büyük bir bahçede büyüdüm Cahit Adamı," derdi, "bu yüzden, çocukluğum çok uzun sürdü."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir gün, bana giden yolu tarif eder misiniz? Ben kendime ulaşmayı beceremiyorum; yokuş var, güven vermiyor bana.
Beynimizde bir simyacı grubu var; durmadan çalışıyor, hayal üretiyor.
Bu dünyanın terzilerini sevmiyorum, Zehracığım; hayatı daraltıyorlar...
"Niye kaygılanıyorsun birader; burası dünya," dedi. "Her şey tuhaf ve hiçbir şey tuhaf değil..."