Bizim şu karnımız var ya! Konuşmayıp ta sustuklarımız, içimize attıklarımız, şiştiklerimiz, şişip te istifra edemediklerimiz.. İşte bunlar bizi başka biri yapıyor, yabancı yapıyor...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsan, sonuna kadar umutlu olabiliyor. Umut bir çare değil ama galiba çareden daha büyük bir şey.
- Yer isteyen var mı? diye bağırıyorlardı.
İçimi öfkeyle dolduran bu kalabalığa:
- Benim yerimi isteyen var mı? diye bağırmayı düşündüm.
İnsan içinde bulunduğu umutsuz koşullarda bazen bir zinciri bir saç teliyle koparabileceğini sanır.
Galiba sorun da buydu. Dünyanın büyük kısmı çok kötü şeyler yaparken biz kendimiz dışında pek bir şey olmadık.
