İnsan olmak bariz gerçekleri tekrarlamak demekti. Tekrar tekrar, durmadan, sonsuza kadar.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sadece gözleri, çıkıntılı burunları ve ağızları değil, kendini beğenmiş mutsuzlukları da birbirine benziyordu.
Evet, çok fazla soru var. Ve çok fazla kitap. Çok çok fazla. İnsanlar tam da kendilerine yakışacak şekilde asla okumayacakları kadar çok kitap yazmışlar.
Ne zaman dostça bir tavır göstermesi gerektiğini, ne zaman susmanın en doğrusu olduğunu, ne zaman konuşması gerektiğini, gerçeğin hangi dozda katlanılabilir olduğunu çok iyi öğrenmişti ve hepsinden önemlisi yalan sanatının en büyük ustalarından biri haline gelmişti.
