"Pencerenin önünde oturan kadın anam olmasın?.. Anacığım, kurtar zavallı oğlunu! Ağrıyan başına bir damla gözyaşı akıt, ne olur! Gör nasıl hırpalıyorlar evladını, bağrına bas öksüzünü. Yok onun yeri bu dünyada artık, insanlar âleminden attılar onu... Bari sen acı hasta oğluna anacığım!"
"Tiyatroya bayılırım! Doğrusu cebime birkaç kapek geçti mi dayanamam, soluğu tiyatroda alırım. Oysaki şu bizim memurlar arasında ömründe tiyatronun kapısına uğramamış yabanlar vardır. Belki beleşten bir bilet geçince zahmet buyururlar ama parayla tiyatroya gitmeyi akıllarının köşesinden geçirmezler."