Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen
Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen
(Şeyh Galip, 1757-1799)
“Ey insan evladı! Kendine saygıyla / hürmetle yaklaş; çünkü sen kâinatta yaratılmışların özü/göz bebeği olan insansın.”
Belki de annenizle aranızda görünmez bir göbek bağı varlığını çocukluğunuz boyunca sürdürdüğü içindir anne hep yanınızdadır öğle yemeğini hazırlar, hastayken size o bakar,elini alnınza koyar; anne içinde yüzdüğünüz hava gibidir. Baba bambaşka bir şeydir- puslu, belirsiz ve karanlıktır, bazen korkutucudur,çoğu zaman ortada yoktur.