Nebiye Çalışkan
@Nebiyeeee
@nebiyecaliskannn
@velvetviolindiary
Elimizde en azından, anne babamızın
ölümünü yalnızca bir kez yaşadığımıza dair tesellimiz kalıyor.
Kendi ölümümüzden söz etmeye bile gerek yok. Onu bir kez bile yaşamayacağız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğun kendisinden mi? O denli yok ki, her boşluğu yokluğuyla dolduruyor.
Bahçe onun öteki muhtemel yaşamıydı, onun sesiydi, susup içine attığı her şeydi.
Çünkü, Gaustin'in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz.
Umudumuz varsa eyleme geçmek
için nedenimiz de vardır.
