NedStark
@NedStark13
Bulduğun, arayıp da bulamadığındır.
185 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Neden ve sonuç birbirine karışınca. – Kendi mizacımıza uygun olan ilkeleri ve öğretileri ararız bilinçsizce, sonunda bizim karakterimizi bu ilkeler ve öğretiler yaratmış, ona destek ve güven vermiş gibi görünür: oysa tam tersi olmuştur. Düşüncemizin ve yargılarımızın, öyle görünüyor ki sonradan özümüzün nedeni yapılmış olması gerekir: oysa gerçekte özümüz, bizim öyle ve böyle düşünüyor ve yargıda bulunuyor oluşumuzun nedenidir. – Bizi bu âdeta bilinçsiz komediye yazgılayan nedir peki? Üşengeçlik ve rahatına düşkünlük, bir o kadar da enikonu tutarlı, özü sözü bir olarak görülme yolundaki kibirli arzu: çünkü saygı kazandırır bu, güven ve güç verir.
Başkaları ve dünya hakkında hoşnutsuzluk. – Sık sık yaptığımız gibi, aslında kendimizden duyduğumuz hoşnutsuzluğu başkalarının üzerine yönelttiğimizde, esas olarak kendi yargımızı bulandırmaya ve yanıltmaya çalışıyoruzdur: bu hoşnutsuzluğu a posteriori başkalarının yanılgıları ve eksiklikleriyle gerekçelendirmek ve böylelikle kendimizi gözden yitirmek isteriz. – Kendi kendilerinin acımasız yargıcı olan katı dindar insanlar, aynı zamanda kötülüklerin çoğunu insanlığın kendisine atfetmişlerdir: günahları kendine ve erdemleri başkasına ayıran bir aziz hiç gelmemiştir dünyaya: tıpkı, Buda’nın talimatına uyarak, iyi yanını insanlardan gizleyip, sadece kötü yanını gösteren bir kimsenin de hiç gelmediği gibi.
Derin acıya duyulan arzu. – Tutku geçtiğinde karanlık bir özlem bırakır ardında ve gözden yiterken baştan çıkarıcı son bir bakış fırlatır. Yine de bir tür zevk vermiş olmalıdır onun kırbacını yemek. Buna karşılık, daha ölçülü duygular yavan görünür; öyle anlaşılıyor ki daha şiddetli bir acıyı, yavan bir zevkten daha çok ister kişi.
Özgür görüşlerin tehlikesi. – Özgür görüşlere hafifçe dokunmanın, bir tür kaşınma gibi bir çekiciliği vardır; kendimizi daha fazla kaptırdığımızda, kaçınan yeri ovuşturmaya başlarız; sonunda açıkça acı veren bir yara oluşur, yani: özgür düşünce yaşamdaki konumumuzda, insani ilişkilerimizde bizi rahatsız etmeye, bize eziyet etmeye başlar.
Soğuk insanlara duyulan önyargı. – Çabuk tutuşan insanlar çabuk soğurlar ve bundan dolayı genelde güvenilmezdirler. Bu yüzden, her zaman soğuk olan ya da kendini öyle gösterenlerin özellikle güvenilmeye değer, güvenilir insan oldukları yolunda olumlu bir önyargı vardır: onlar yavaş tutuşan ve uzun süre öyle kalan kişilerle karıştırılıyorlar.