Tin Tarihinin Yorulmak Bilmez Kral-Yapanları...
Düşünürün En İçsel Deneyiminden.-
Bizim için yeni olan bir önermeyi duyduğumuz ya da bulduğumuz dakikalarda, sadece kendimize kulak kesilir, kendimizi bekleriz pusuda. Belki öyle inatçı, öyle kendi başına buyruk durduğu için orada, gitmez bu yeni önerme hoşumuza: bilincine varmadan sorarız kendimize, ona düşman olarak bir karşıtlık hazırlayalım mı bir kenara diye, ona bir "belki", bir "bazen" ekleyebilir miyiz diye; "herhalde" sözcüğü bile, koşulsuz olanın kişisel olarak can sıkıcı tiranlığını yıktığı için hoşnut kılar bizi. Buna karşılık, söz konusu yeni önerme yumuşak bir biçimde, ince hoşgörülü, alçakgönüllü ve adeta karşı koymanın kollarına atılarak geldiğinde, kendi başına buyrukluğumuzun bir başka sınamasıyla deneriz onu: nasıl? bu zayıf varlığa yardım edemez, onu okşayıp besleyemez, ona kuvvet ve bereket,
hatta hakikat ve bizzat mutlaklık veremez miyiz? Ona karşı anne baba gibi ya da himayeci ya da acımayla davranmak mümkün müdür? - Sonra yine burada bir yargı, orada bir başka yargı görürüz, birbirlerinden uzakta, birbirlerini görmeyen, birbirlerine doğru devinmeyen: işte o zaman, burada bir evliliğe önayak olmak, bir çıkarımda bulunmak gerekmez mi? düşüncesi kemirmeye başlar içimizi, bu çıkarımdan bir ürün çıkması durumunda, bunun sadece evlilik yoluyla birleşen iki yargıyı değil, onları evlendireni de onurlandıracağı önduygusuyla. Ancak o düşünceye ne karşı koyma ve kötülüğünü isteme, ne de iyiliğini isteme yoluyla bir şey yapılamazsa (onun doğru olduğu kabul ediliyorsa) o zaman boyun eğilir ve bir önder ve bir komutan olarak bağlılık yemini edilir ona, başköşeye oturtulur ve ihtişamla ve gururla söz edilir kendisinden: çünkü onun parıltısıyla kişi de pırıldar. Onu karanlıklaştırmak isteyenin vay haline; meğerki günün birinde bizzat kendisi kuşkulu
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Düşünürün En İçsel Deneyiminden. - Hiçbir şey, bir konuyu kişisellik dışında kavramaktan: yani onda bir kişi değil de bir konu görmekten daha zor gelmez insana; elbette kendi kişi oluşturucu, kişi uydurucu dürtüsünün saat mekanizmasını bir an için bile durdurması olanaklı mıdır, diye sorulabilir. Oysa insan, düşüncelere, en soyutlarına bile, onlarla savaşılması, onlara bağlanılması, korunmaları, bakılmaları, beslenmeleri gereken bireylermiş gibi davranır.
Oluşumda, oluşum halindeki bir şey kendini sabit ve kalıcı olarak, bir "şey" olarak yansıtamaz.
Filisterin Acil İhtiyacı. - Filister bir metafiziğin erguvan rengi bir paçavrasına ya da türbanına acil gereksinimi olduğunu düşünür ve onu yitirmeyi kesinlikle istemez: oysa bu süsü olmasaydı daha az gülünç bulunacaktı.
İflah Olmaz. - Bir idealist iflah olmazdır: kendi cennetinden kovulursa, cehennemden bir ideal hazırlar kendine. Hayal kırıklığına uğrasın da görün onu! - Az önce umuda sarıldığından daha az bir ateşlilikle sarılmayacaktır hayal kırıklığına da. Bu eğilimi, insan doğasının iflah olmaz büyük eğilimlerinden olması bakımından, trajik yazgılara yol açabilir ve daha sonra tragedyaların konusu olabilir: tam da insan yazgısı ve karakterindeki iflah olmaz, önlenemez, kendisinden kaçılamaz yönleri ortaya koyan tragedyaların.