Zehra
@Negraa
İnstagram:zehra.balin
Şu anda okuduğu kitap
Ariane Koch’un Misafir Kitabı benim için alışılmışın dışında bir okuma deneyimi oldu. Kitabı okurken kendimi zaman zaman bir yabancının evinde dolaşıyormuş gibi hissettim.Hem merak duydum hem de hafif bir tedirginlik yaşadım. Yazarın kurduğu atmosfer çok güçlüydü. Gerçekle hayalin, aidiyetle yabancılığın iç içe geçtiği bir anlatım sunuyor.Bu sayede karakterlerin duygularını ve yaşadıkları durumları kendi içimde yorumlama fırsatı bulabildim. Dilinin sade olmasına rağmen derinlikli bir etkisi var. Bazı bölümlerde neyin gerçek neyin kurgu olduğunu sorgularken buldum kendimi ve bu belirsizlik hikâyeyi daha da ilgi çekici hale getirdi.Yavaş ilerlemesine rağmen bıraktığı düşünsel etki ve farklı anlatım tarzı nedeniyle okumaya değer buldum.Farklı, düşündüren ve atmosferi güçlü romanlardan hoşlananlara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Reklam
Georgi Gospodinov’un Ve Her Şey Aya Büründü kitabını okurken aslında bir öykü kitabından çok aynı duygunun farklı yüzleriyle karşılaştığımı hissettim. Kitaptaki öyküler birbirinden bağımsız görünse de hepsinin altında ortak bir yalnızlık, kayıp ve zaman duygusu vardı. Gospodinov yine en sıradan anların içindeki derinliği görünür kılmayı çok güzel başarmış. Dili sade ama sıradan değil, kısa cümlelerle bile insanın içine dokunmayı başarıyor. Kitaptaki öykülerde hafif bir hüzün, ince bir mizah ve sürekli hissedilen bir yalnızlık var. Okurken sanki biri bana anılarını fısıldıyormuş gibi hissettim.Kitap, büyük olaylar anlatmıyor ama küçük anların içindeki duyguları çok güzel yakalıyor. Kitabı bitirdiğimde aklımda belirli hikâyelerden çok, o melankolik ve şiirsel atmosfer kaldı. Gospodinov’un dünyasını seven ben için keyifli bir okuma oldu.
Mavi Sakal’ı okurken ilk başta bir cinayet hikâyesiyle karşılaşacağımı düşündüm fakat ilerledikçe kitabın aslında bir suç olayından çok insanın kendi vicdanıyla hesaplaşmasını anlattığını fark ettim.Romanın merkezinde, eski eşlerinden birinin öldürülmesinin ardından şüphe altında kalan bir adam var. Mahkeme tarafından suçsuz bulunsa da toplumun bakışı, söylentiler ve en önemlisi kendi iç sesi onu rahat bırakmıyor. Kitap boyunca karakterin “Gerçekten masum muyum?” sorusuyla boğuşmasına tanık oluyoruz.Benim için kitabın en etkileyici yanı, yazarın suçu yalnızca hukuki bir mesele olarak değil, psikolojik ve ahlaki bir yük olarak ele almasıydı. Karakter beraat etmiş olsa bile, insanların gözündeki yargıdan ve kendi zihnindeki şüphelerden kaçamıyor. Bu durum bana, bazen insanın en sert mahkemesinin kendi vicdanı olduğunu düşündürdü.
Yazarın dilini sade, anlaşılır ve etkileyici buldum.Yazar,karmaşık bir anlatım kullanmadan karakterin yaşadığı suçluluk, yalnızlık ve sorgulama duygularını başarılı bir şekilde aktarıyor.Kısa olmasına rağmen etkileyici bir kitap
Édouard Louis benim uzun zamandır severek okuduğum yazarlardan biri. Daha önce kitaplarını okuduğum için onun aile, sınıf ve şiddet üzerine yazma biçimine aşinaydım. Monique Kaçıyor da beni şaşırtmadı ve
yine çok etkiledi.Kitapta yazarın annesi Monique’in baskıcı ve mutsuz bir ilişkiden kurtulma çabasını okuyoruz. Hikâye kısa olmasına rağmen oldukça yoğun; bir kadının özgürlüğünü kazanmak için verdiği mücadeleyi samimi ve sarsıcı bir şekilde anlatıyor. En çok hoşuma giden şey, Monique’in sadece bir mağdur olarak değil, kendi hayatını değiştirmeye çalışan güçlü bir kadın olarak gösterilmesi oldu.Monique Kaçıyor, özgürleşmenin ne kadar zor ama aynı zamanda ne kadar gerekli olduğunu hatırlatan etkileyici ve dokunaklı bir eser.
Murat Gülsoy’un Yalnızlar İçin Çok Özel Bir Hizmet kitabı, ilk bakışta sıradan bir yalnızlık hikâyesi gibi görünse de aslında insanın iç boşluğunu, modern hayatın yapay ilişkilerini ve kaçış arzusunu oldukça sarsıcı bir şekilde anlatıyor. Kitabı okurken en çok hissettiğim şey, hikâyenin insana rahatsız edici bir dürüstlükle yaklaşmasıydı. Çünkü karakterlerin yaşadığı yalnızlık çok abartılı değil; aksine gündelik hayatın içinde sessizce büyüyen, çoğu insanın kendinden bir parça bulabileceği türden bir yalnızlık.
İnsanların özel bir hizmet aracılığıyla hayallerindeki ilişkiyi, ilgiyi ya da yakınlığı satın alabildiği bir dünyanın kapısını açıyor. Ancak zaman geçtikçe gerçek ile kurgu arasındaki çizgi bulanıklaşıyor ve karakterin duygusal boşluğu daha da görünür hale geliyor. Hikâye ilerledikçe mesele sadece yalnızlık olmaktan çıkıp insanın kendine yabancılaşmasına dönüşüyor.
Murat Gülsoy’un dili oldukça akıcı ama aynı zamanda düşündürücü. Özellikle psikolojik çözümlemeleri çok güçlü buldum. Kitap bittikten sonra insanın zihninde bazı sorular kalıyor: Gerçekten sevildiğimizi hissetmek mi önemli, yoksa o hissin gerçek olması mı? İnsan yalnızlıktan kurtulmak için ne kadar ileri gidebilir?Ben kitabı özellikle psikolojik ve distopik tarafı güçlü romanları sevenlere öneririm.
Reklam