Zehra
@Negraa
İnstagram:zehra.balin
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Lisans
İstanbul
İstanbul
35 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Erkek Nedir Bilmeyen Ben,beni en çok sessizliğiyle etkiledi.Jacqueline Harpman, yeraltında kapatılmış kadınların hikâyesini anlatırken aslında sadece bir distopya kurmuyor; insanın hafızasız, sevgisiz, cevapsız ve yalnız bırakıldığında nasıl var olmaya çalıştığını gösteriyor. Kitapta kırk kadın bir kafeste tutuluyor; anlatıcı ise dış dünyayı hiç tanımamış, erkeklerin ne olduğunu bile bilmeyen tek kişi. Bir gün kaçma fırsatı bulduklarında kendilerini bomboş, açıklamasız bir dünyada buluyorlar.
Bence kitabın en güçlü yanı, her şeyi açıklamaması. “Neden oradalar, dünya neden böyle, gardiyanlar kim?” gibi soruların net cevabı yok. Bu da kitabı daha sarsıcı yapıyor; çünkü okurken karakter gibi bilinmezliğin içinde kalıyorsun.Yalnızlık, kadın olmak, özgürlük ve insanın anlam arayışı üzerine düşündüren kitapları seviyorsan kesinlikle tavsiye ederim.Bende bıraktığı his şuydu: Bazen en korkutucu şey karanlık değil, hiçbir cevabın olmamasıdır.
Murat Menteş yine döktürmüş
Edebiyatla kurduğu oyunbaz ve zeki ilişki sayesinde okuru daha ilk sayfalardan yakalayan müthiş bir roman Tanpınar’a Huzur Yok. Menteş, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın “Huzur” romanına yalnızca bir gönderme yapmakla kalmamış; onun ruhunu, karakterini ve atmosferini çağdaş bir anlatının içine ustaca yerleştirmiş. Ortaya çıkan şey, ne tamamen bir saygı duruşu ne de basit bir parodi bence; ikisi arasında gidip gelen özgün bir edebi deneyim
Yakınlaşmalar, Katie Kitamura’nın oldukça sakin ama içten içe gerilimli bir romanı. Eğer hızlı akan, olay odaklı kitaplar seviyorsanız sizi biraz zorlayabilir.Beni oldukça zorladı Çünkü burada asıl mesele olaylardan çok duygu ve karakterin iç dünyası.Kısacası “beni düşündürsün, biraz da huzursuz etsin.”diyorsanız okuyabilirsiniz.
İsimler’i okurken beni en çok etkileyen şey, insanların hayatını bazen küçücük bir kararın bile ne kadar değiştirebildiği oldu. Kitap ilk başta sakin ilerliyor gibi dursa da sayfalar ilerledikçe karakterlerin içindeki ağırlığı hissetmeye başlıyorsun. Özellikle kimlik meselesini sadece bir “isim” üzerinden anlatması çok etkileyici. Bazı yerlerde hikâyeden çok karakterlerin suskunluğu konuşuyor gibi geldi bana.
Ben kitabı bitirdiğimde büyük bir olaydan çok güçlü bir hissiyat kaldı içimde. Hani bazı kitaplar bağırmaz ama sessizce içine işler ya, bu kitap tam öyleydi. Herkese hitap etmeyebilir çünkü temposu çok hızlı değil ama duygu seven için uzun süre akılda kalacak bir kitap bence.
