Yakınlaşmalar
Katie KitamuraYazar:
Katie Kitamura
Çevirmen:
Deniz Koç
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
17 Temmuz 2025
İlk Yayın Tarihi:
Temmuz 2021
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Intimacies
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786052655979
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·168 syf.·
2025 18. kitabı
The Intimacies, dilimize çevrilmiş haliyle Yakınlaşmalar Japon asıllı Amerikalı yazarın Ulusal Kurgu ve Pen/ Faulkner ödüllerine aday gösterilen kitabı. Bana kalırsa yazarın gücü gözlemci koltuğundan bütün olayları farkettirmeden ama derinlikli bir şekilde vermesi. Psikolojik yanı ağır basan bir kitap bu. Hem ana karakterin iç dünyası, hem arkadaşları ve görüştüğü adamla ilişkileri, hem de iş nedeniyle muhattap olmak zorunda kaldığı insanlarla ilişkisini sanki yaşananlar başka birinin başından geçmiş gibi veriyor. Bu yönüyle Detaylar’ı anımsattı bana.
Adını bilmediğimiz, çevirmen olan ve babası öldükten sonra New York’tan Hollanda’ya taşınan anlatıcı, kültürünü bilmediğin bir ülkede yaşarken hissedilebilecek yabancılaşmayı, savaş suçlarını ve suçlularını yargılayan Mahkeme’de çevirmenlik yaparken kelimelerin birebir anlamları arasında kaybolup anlamı yitirmeyi, karizmatik ancak şeytani özelliklere sahip yargılanan devlet başkanı gibi insanlar üzerinden ise etik sorgusunu yapıyor.
Özellikle savaş suçlarını araştıran Yüksek Mahkemelerde çalışan çevirmenlerin hissettiklerini ve onlar işlerini yapmaya odaklanırken suçluya yöneltilen ithamların bir çoğunun anlamından ve içeriğinden bağımsız hale gelip sadece kelimelere dönüştüğü gerçeğini çok güzel vermiş yazar. Etrafımızda var olan ve aslında sürekli maruz kaldığımız şiddetin içinde nasıl farketmeden yaşadığımızı da.
İkinci olarak Hollandalı Adriaan ile yaşadığı ilişkide de arkadaşlarınla olan ilişkide de anlatıcı hep karşı tarafı anlamaya odaklı( buradaki durum empatiden çok kendini unutup karşı tarafın hamlelerini, yaptıklarını anlama çabası) ve bu yüzden çoğu zaman anlatıcının yaşananların içinde yok olduğu hissi oluşuyor insanda. Bu yönü de çok güzel aktarmış.
Bütün olarak severek okudum. Kısa ancak dolu dolu bir
Sahiden insan toplum içinde yaşarken nasıl oluyor da mağduriyetinden mağrur birer zalim doğurabilir. Bunu böyle anlattım çünkü ABD edebiyatında okuduğum ilk kez bir toplumsal eser, sistemin eski roma kalıntıları arasında adalet, toplum ve bireyin şekillendiği sistemin, yozlaşmışlığının ikonik itibar kazandığı gerçeğini sistemin burjuvası temelinde adaletin ekseninde anlatıldığı çarpıcı bir eser.
8/10
2026 4. kitabı
Yakınlaşmalar ~ Katie Kitamura
Yakınlaşmalar'ı okurken bunun benim sevdiğim türden bir kitap olduğunu hemen anladım: sessiz ve derin. Kitap boyunca dramatik olaylar yok; bunun yerine bastırılmış duygular, söylenmeyenler ve mesafe üzerinden kurulan ilişkiler var. Bu da romanın atmosferini oldukça sakin ama bir o kadar da yoğun kılıyor.
Romanın merkezinde, New York'tan Lahey'e taşınan uluslararası politika alanında uzmanlaşmış bir simültane çevirmen yer alıyor. Savaş suçlarıyla yargılanan eski bir devlet başkanının davasında görev alırken, özel hayatında tüm kişisel ilişkilerini yeniden kurmaya çalışmaktadır. Avrupa'nın zengin bir şehrinin muktedirlerle dolu ortamında ve sanat müzeleri, sahaflar, restoranlarda geçen nezih sosyal yaşamında, alttan alta hissedilen potansiyel şiddetin ve sınır aşımlarının gölgesinde ayakta durmaya çabalamaktadır. Sadece söylenenleri aktarmakla yükümlü gibi görünse de işini doğru yapabilmek için herkesin zihninin içinde dolaşmak zorundadır ve etik sınırlarını sorgulamaya başlar.
Bence kitabın en güçlü yanı, yakınlık kavramını romantik bir ideal olarak sunmaması. Yakınlaşma çoğu zaman rahatsız edici, kırılgan ve geçici bir hâl olarak karşımıza çıkıyor. İnsanlar birbirine yaklaştıkça değil, mesafelerini korudukça ayakta kalıyor gibiler. Özellikle evlilik, dostluk ve aile ilişkileri bu mesafe üzerinden sorgulanıyor.
Bu noktada romanda geçen Zeuxis ve Parrhasius hikâyesi, kitabı okurken beni en çok etkileyen detaylardan biri oldu. Antik Yunan'ın bu iki ünlü ressamı, resimde "gerçeğe en yakın olanı" yapma iddiasıyla yarışır. Zeuxis öyle gerçekçi üzümler çizer ki kuşlar gelip onları gagalar. Doğayı bile kandırdığı için gururlanır. Ancak Parrhasius'un resmi bir örtüyle kapalıdır. Zeuxis örtüyü kaldırmak isterken asıl gerçeği fark eder: O örtü
8/10
2026 22. kitabı
"Evimde olduğumu hissedeceğim bir yerde olmak istiyorum. Ama oranın neresi olduğunu bilmiyordum." Böyle hisseden ve tüm kitap boyunca bize de hissettiren isimsiz kadın anlatıcımızla yol alıyoruz Yakınlaşmalar'da. Kitabın orijinal adı Intimacies ve yakınlık, samimiyet, yakın arkadaşlık, mahremiyet, görünmezlik, yasak aşk, iç içe geçmişlik gibi birçok anlamda kullanılıyor; bu haliyle düşünüldüğünde tamamını okura veren bir kitap Yakınlaşmalar ve bu ismi çok zekice buldum. Katie hanımın kelimelerle oynamasını seviyorum sanırım -daha önce Seçmeler'i okudum.
Babasının vefatıyla kendini pek de ait hissedemediği New York'tan uluslararası mahkemede çevirmenlik yapmak üzere Lahey'e taşınıyor anlatıcımız ki oraya da ilk gidişi. Kendisinin nereye ait olduğuyla ilgili karmaşa yaşarken yavaş yavaş da alışmaya başlıyor yeni şehre: "Altı ay sonra burası çalıştığım alelade bir yer hâline gelmişti: Bir süre sonra her şey normalleşiyor."
Arkadaş çevresi, iş arkadaşları, yaşadığı çevre ve şehrin arka sokak sıkıntıları, erkek arkadaşı ve ilişkinin kendi içindeki sarmalı, mahkemede eski bir devlet başkanının davası; Jana, Adriaan, Robert, Amina, Gaby, Kees, Bettina, Anton, Eline. Anlatıcı kadın karakterin hayatının bir kesitine boşluklarıyla birlikte şahit oluyoruz. Nerede hangi rolde, neredeyken nasıl davranıyor, aldığı kararlar hayatını nasıl etkiliyor, gibi soruların kesitler halinde cevabını bulurken bazı noktalarda hayatına giren kişilerin neden anlatıldığını da anlamlandıramıyor değil okur -bana öyle oldu.
Mekan anlatma becerisini yine çok sevdim; anlatıcımızla trene binip arkadaşlarıyla yemek yediği masalara, kahve içmek için buluşan kafeden erkek arkadaşının yaşadığı evin düzenine kadar hiç çabasız, dupduru anlatma gücünü seviyorum.
Kitamura'nın bireyin rolleri üzerine
"Burada öyle kendini beğenmiş bir şekilde oturuyorsun. Sanki eleştirilecek hiçbir yanın yokmuş gibi.
...
Ama sen benden daha iyi değilsin. Benim ahlak anlayışımın sen ve senin gibilerden bir şekilde farklı olduğunu düşünüyorsun. Yine de seni benden ayıran hiçbir şey yok."
Anlatımının dinginliğine bayıldım. Öyle hızlıca okuyup bitirmene bir şekilde engel oluyormuş hissi verdi bana. Psikolojik tahlilleri güzel, yoğun. Çevirmenlik mevzusu da ilgimi çekti.
Kitamura'nın 2025 Booker Uzun Liste'ye giren Audition'unu da merakla bekliyorum.
Puan vermedi·168 syf.··
Beğendi
·2025 55. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 19 Kasım 2025 19:10
Katie Kitamura’nın “Yakınlaşmalar”ı, sessizce ilerleyen ama okurun içine işleyen bir roman. Hikâye, hem bir sonbahar hüznünü hem de insanın kendi içindeki karanlıkla yüzleşme çabasını taşıyor.
Romanın kahramanı, babasının ölümünün ardından New York’tan Lahey’e taşınan, çok kültürlü kökleri olan bir kadın. Lahey’de uluslararası davalarda simultane çeviri yapmaya başlıyor. Savaş suçları, insan hakları ihlalleri, mahkeme salonlarında yankılanan sarsıcı tanıklıklar… Çevirdiği her kelime, onun dünyasında bir başka kırılma noktası yaratıyor. Dil aracılığıyla başkalarının acısına tanıklık etmek, kahramanı hem derin düşüncelere itiyor hem de kendi hayatının sessiz boşluklarını görünür kılıyor.
Şehre uyum sağlamaya çalışırken yeni insanlarla tanışıyor; bunların arasında, eşi tarafından terk edilmiş Adrian’la kurduğu bağ, romanın duygusal ağırlık merkezlerinden biri oluyor. İki yabancının birbirine yaklaşması, kitap boyunca hem mesafe hem de yakınlık üzerine ince bir sorgulama yaratıyor.
Kitamura’nın dili sakin, ölçülü ve neredeyse fısıltı tonunda. Büyük olaylar yok; ama küçük duyguların içimizde yarattığı büyük sarsıntılar var. Psikolojik betimlemeler güçlü, atmosfer ise melankolik bir sakinliğe sahip. Roman, ilişkilerin görünmeyen gerilimlerini, insanın kendine dönme ihtiyacını ve sessizce taşınan yükleri anlatıyor.
Eğer hızlı akan bir kurgu değil de, insanın iç dünyasına doğru ağır ama etkileyici bir yolculuk arıyorsanız, “Yakınlaşmalar” tam da böyle bir kitap.
Son zamanlarda okuduğum en iyi yazılmış metin diyebilirim. Anlatımı ve dili çok kuvvetli bir yazar olduğunu düşünüyorum. Roman hakkında söylenebilecek en doğru şey çok gerçekçi olduğudur. Olaylar, hayatın günlük akışı, insan ilişkileri, dünyanın acımasızlığı, bu acımazsızlığı yaratanların kendini haklı bulma kibri ve insanlara hissettirdiği tedirginlik. Yazar bunları hiçbir ajitasyona başvurmadan, sade ama etkileyici bir dille anlatmış. Çok beğendim. Katie Kitamura 
Yakınlaşmalar
Katie Kitamura Yakınlaşmalar
""Benim işim diller arasındaki mesafeyi mümkün olduğunca azaltmak,dedim"
""...benim işim diller arasında hiçbir kaçış yolu olmamasını sağlamaktı."""
===>Tavsiye edilebilir ,güzel kitap
===>Konusuna gelirsem New York 'tan Lahey 'e gelen ve uluslararası mahkemede çevirmenlik yapan bir kadın .Karşılaştığı davalar ve duydukları sonucunda işinin zorluğu,hislerini belli etmemeye çalışması v duyguları.
===>Tam o sıralarda yeni tanıştığı adamın evliliği ,boşanması ve kadının hayatında ki yeri...
===>İşine devam edip edemeyeceği ve hayatına nasıl devam edeceği....
Puan vermedi·168 syf.·
2025 63. kitabı
𝗬𝗔𝗞𝗜𝗡𝗟𝗔Ş𝗠𝗔𝗟𝗔𝗥
Anlatıcı, babasının hastalığı sonrası ölümünün ardından New York'dan ayrılıyor. Singapur'a yerleşen annesinin aksine, Lahey'de mahkemede çevirmenlik işine başvuruyor ve kabul alıyor. Zamanla dilini öğrendikçe çok da masum olmadığını gözlemlediği şehirde yakın arkadaşı Jana ve birkaç aydır devam eden ilişkisi Adriaan dışında çok da fazla çevresi olmayan genç kadın, diktatör bir siyasinin çevirmenliğini yapmak üzere görevlendiriliyor. Evli ve çocuklu sevgilisi ile uzak oldukları dönemde üstlendiği bu görev kendisi ile bazı yüzleşmelere sebep oluyor.
Çevirmenliğin önceliklerini ve inceliklerini (özellikle sanık konumundakilerin) gözler önüne seren, taciz, yurt, aile, ait hissetmek, arkadaşlık, özgüven üzerine detayların hakim olduğu kısa ama etkileyici bir kitaptı 'Yakınlaşmalar'. Birçok ödüle aday gösterilmiş Japon asıllı Amerikalı yazarın dilerim diğer kitapları da dilimize çevrili ve okuma fırsatı buluruz. Metnin akıcı bir çevirisi olduğunu da eklemek isterim.
Kitamura tanışmayı dört gözle beklediğim bir yazardı ve beklentime değdi. Acaba çok mu abartılmış, diye düşünüyordum ama bu kadar da elimden düşüremeyeceğim bir kitap beklemiyordum. Yazarla tanışmanın mutluluğu hala damağımdayken şimdi de diğer kitaplarını beğenmeme korkum var. Yine de diğer kitaplarını okumaktan kendimi almayacağım seviyede bir korku bu.
Babasının kaybıyla birlikte New York'tan Lahey'e taşınan ve mahkeme salonunda çevirmenlik yapan bir ana karakterimiz var. İşinde çok kısa sürede başarılı olan ve arkadaş çevresi edinmeye başlayan, sade fakat bir o kadar da samimi bir kadın kendisi. Avrupa'da eşyalı bir daireye yerleşmenin, hiçbir şeyin ev gibi hissettirmemesinin ve en baştan başlamanın duygusunu çok güzel veriyor ana karakterin ağzından Kitamura. Yeni yerleştiğim şehirde benzer şeyleri yaşamanın samimiyeti ile kendimi özleşleştirdiğim için de karakterin arkadaş ve romantik ilişkilerine yönelik biraz derinden tepkiler vermiş olabilirim. Neticede olaylar istediğim gibi gitmese de korktuğum gibi de olmadı. Sonunu farklı beklemiş miydim, evet ama nitekim tam da bir son var denemez.
Kitap beni olaylar açısından acıklı denebilecek bir şey olmasa da duygusal olarak sömürdü. Çünkü insanlara yönelik tahliller karakterle birlikte hissetmeme yardımcı oldu. Bu tahliller güçlü olsa da biraz çalışılmış hissiyatı da veriyor aslında. Diğer yandan kitap kısa olmasına rağmen yarım bırakılmış hissiyle kalakalmadım. Uzun bir roman olma kapasitesi de vardı bence. Yazarın güçlü bir dili var, uzatmaya karar verse eminim bunu boğuculuktan uzak bir şekilde yapardı. Kitamura sıkı bir okur daha kazandı. Umarım diğer kitapları da dilimize kazandırılır ve çok sayıda eser verir.
Reklam
Yazar Hakkında
Katie KitamuraYazar · 1 kitap
Katie Kitamura is the author of Gone to the Forest (2012) and The Longshot (2009), both finalists for the New York Public Library's Young Lions Fiction Award. Gone to the Forest was named a best book of the year by the San Francisco Chronicle, Financial Times, Times Literary Supplement, and New Yorker online.
The recipient of a Lannan Foundation fellowship, Katie has written for publications including The New York Times, The Guardian, Wired, BOMB, and is a regular contributor to Frieze.
Her third novel, A Separation, will be published in 2017.
