Sizi bilmem ama ben sadece daha yalnızım eskiye göre. Nasıl istersem olurum ben hem.
Sırf siz o kuralları koyanlar, yalnızlık kötü diyorsunuz diye bu halimden utanmam mı lazım?
Sizim kötünüzün, benim için de kötü olduğu ne malum?
Siz iki kere iki dört diyorsunuz diye onu elimde bayrak yapıp sallamam mı gerekiyor benim?
Belki de iki kere ikinin beş ettiği bir dünya hayal ediyorum ben.
Her şeyin bilincindeyim ve her şeyi düşünüyorum.
Siz her şeyin bütün olasılıklarını düşünmeyi denediniz mi hiç peki?
"Bir şeyi beş bin kere düşünüp yine yanlış olanı yaptınız mı"?
Ya da hiç tepkisiz atıl bir durumda kaldınız mı olaylar karşısında?
Böyle birisi nasıl saygı duyabilir kendine?
Siz de duymayın zaten.