Deniz
@Ozden_M
Aydınlığa doğru kararla yürürken tüm acıların gölgesinde, o artık hürdü.
Ne eskiyen prangaların esaretinde ne de kanayan yaraların gölgesindeydi.
Uçmak en yüce özgürlüktü. Şimdi o bir bütündü.
Antakya
733 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Bu ne kadar yaşamaktı?
Başına ne gelirse gelsin nefes almaktan vazgeçememek ne karmaşık bir akıştı.
Puan vermedi·279 syf.·
13 günde okudu
·2026 29. kitabı
Duygular da DüşünürKiTaPHaNe
Senin için deli oluyorum.” Hayır!
Aşk insanın kendini duyguların, sözüm ona mantıksızlığına kaptırması anlamına gelmiyor. Duyguların zihin üzerinde egemenlik kurması demek değildir aşk. Akıl ile duyguların birbirine karşıt olması ikilemi doğru değildir.
Duygular ve düşünceler bir aradadır, birbirleriyle iç içedir. Düşünce duyguları olduğu gibi, duygu düşünceleri de vardır.
Aşk, Sevdiğini Kendine Değil, Kendisine BırakmaktırKiTaPHaNe
İnsanın sevdiğine sahip olma tutkusu aşkın kendisinden ağır basmaya başladığı an, bu aşk değildir artık.
Aşk yaşamdan güçlü olamaz, özgürlükten yoksun olarak da varlığını sürdüremez.
Kaldırın "An" larıKiTaPHaNe
An’lar yoktur. Zaman var (mı)dır?
Sonsuza dek hızla akıp giden yaşam vardır. Yaşam sürüp gider... gider.
An’lar yaşamın akışını durdurur. Yaşamı durdurur.
Sevişin. Yorum yapmadan. Kayıt kuyut koymadan. O ‘an’ın huzuruna kabul edilmeyi beklemeden öpüşün.
Yürüyün, yürüyün, yürüyün. ‘An’ı beklemek için durmayın.
‘An’lar, zaman içinde geri götürür sizi. İçinde bulunduğumuz ‘an’ı dondurarak geçmişe kaçarız. O ‘an’ı, şimdiyi dondurarak, geçmişin bir parçası haline geliriz. Zamanla birlikte akın, durmadan yürüyün.
Her ‘an’la birlikte yaşayın.
Böylece kaldırın ‘an’ları.