Deniz
@Ozden_M
Aydınlığa doğru kararla yürürken tüm acıların gölgesinde, o artık hürdü.
Ne eskiyen prangaların esaretinde ne de kanayan yaraların gölgesindeydi.
Uçmak en yüce özgürlüktü. Şimdi o bir bütündü.
Antakya
733 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Öğreniyorum...Hayata Dair
Neyi öğrendim biliyor musun?
Sımsıkı tutunmak yerine bırakmayı.
Benden gitmek isteyeni uğurlamayı.
İyi gelmediğim ve bana iyi gelmeyen ne varsa bırakmayı.
Başkalarının yolundan gitmek yerine kendi yoluma bakmayı.
Birilerini kazanmak için kendimi kaybetmek yerine başkalarını kaybetmeyi ve kendimi kazanmayı.
Gitmemiz gereken insanlarda kalmaya çalışmak, yıpratır.
Değersiz hissettiğimiz yerde inatla değer görmeyi beklemek, yıpratır.
Kısacası sımsıkı tutunmak yerine bırakılması gereken ne varsa bırakılmalıdır.
Boşvermeyi öğren artık.
Hayatındaki herkesin kalması gerekmiyor.
Hiranur isimli okura yanıt verildi
Deniz
Öyleymiş. Bunu öğrendim artık
Bandini...
Varoluşsal sıkıntılar çeken, fakirliğin kıyılarında dolaşan, karnını portakalla dolduran ve dergide yayımlanmış şirin bir hikaye ismine sahip olan bu karakter, bir gün büyük bir yazar olabileceği hayaliyle hayata tutunmaya çalışıyor. Tanrıya inancını yitirdiği için Tanrıdan özür dileyen adam. Ve Camilla... Garson kız "Camilla"ya tek taraflı aşık olan, kendisini sevmediğini, başkasına aşık olduğunu bilmesine rağmen onun yanında olan, iyiliği için kendinden ödün veren Bandini...
Kitabın baş karakteri, "Bandini" "Bukowksi'nin olmak istediği adam" acaba gerçekten yaşamış mı, bilmiyorum fakat hayal gücümde her zaman bir Arturo Bandini yaşayacak ve ne zaman portakal yersem aklıma o gelecek.
Kitaptan, en çok etkilendiğim sözle bitirmek istiyorum incelememi;
"yaşamak yeterince zor, ölmekse büyük iş"
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Deniz
İzleyeceğim mutlaka. Teşekkürler
ÇÖZÜM???
Yalnızlık umudumu kırıyor, yanımda birilerinin olması üzerime ağırlık yapıyor...
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Deniz
🌸🌸
Yeni yıl...Ben...
Önümde yepyeni bir yıl, elimde torbalar...
...çöpe atıp dönüştürmek istediğim şeylerle doluyum...
...geçmiş pişmanlıkları, gelecek kaygıları...
...sizi dönüştürüp şu anı elde edicem...
...kafama taktığım gereksiz bir sürü konu...
...üzgünüm buradan sızamazsınız...
...sevilmek güzel ama anlaşılmak da istiyorum...
...kim ne der? hakkımda ne düşünür? sorularını
çöpe atıp ağızlarını sıkıca bağlıyorum...
...zihnimde raf ömrü geçmiş birçok hatıra buldum, kokularını hapsedip, mis kokulu yeni anılarıma odaklanıyorum...
...tüm bunları yapıyorum...
...çünkü kafamın içinin yaşanılabilir bi yer olmasını istiyorum...
Sedat Temel isimli okura yanıt verildi
Deniz
Evet etrafta değşşen birşey yok. Biz değişmeliyiz o yüzden...
Benliğini celladına vermek...
“Körü körüne bağlanmak, kendini hiç sorgusuz aşağılatmaktır. Karşındakine yüzde yüz boyun eğmek; kendi aklına, tüm dünyanın uyarılarına karşın ona güvenmek, benliğini celladının eline hiç esirgemeden vermektir.”
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Deniz
Öyle...