Kitabı okuyalı bir ay oldu aklımda kalan kısımlarca kısa bir inceleme yazacağım.
Kitabın birinci kısımı olan: Bilgenin sarsılmazlığı üzerine olan bölümünde. Bilge kişilerin yani erdem sahibi olan insanların haksızlığa ve hakarete uğrasalar bile sarsılmayacağı bilgenin onurundan bir şryin eksilmeyeceğinden bahsediyordu. Örnek biri bilgeden hırsızlık yapsa bu hırsızın haksızlık yaptığını kanıtlıyıcaktır lakin bilge hiçbir şey kaybetmeyecektir
Kitabın ikinci kısmı olan: İnziva üzerine olan bölümünü tekrar okuyup incelememi yazıyorum.
İnziva uzerine olan bölümden kısaca bahsetmek gerekirse, Seneca bilgenin inzivaya cekilmesini devlet işlerinden uzak durucaksa öneriyor benim zannımca. Inzivanın kişiye kendisini tartma ve yargılama sunmasını ve toplulukla beraberken gizli olan düşüncelerinin çıkacağını sunuyor. Tanrının insanları temaşa etmesi için yarattığına değiniyor ve son olarak üç farklı yaşayış biçimini savunuyor. Birincisi hazza, ikincisi temaşaya, üçüncüsü eyleme adanmış yaşam tarzıdır ve bu üçünün birbiri ile bağlantılı olduğunu anlatıyor.
"Temaşayı herkez kabul edebiliceği görülüyor; bazıları onu hedefler, bizim içinse o demirleme yeridir, liman değil." Bu alıntıda inzivanın bilge için erdeme ulaşmasının bir yolu olduğumu ve talihin yaptığı atakları kabullenmesi için inzivanın bilge için bir geçici duraklama yani mola yeri olduğunu savunuyor.
İncelememi kitaptan şu alıntı ile bitiriyorum.
"Düşün ki, bunları araştırmak için doğan insan, tamamına talip olsa, kendisine ne az zaman tahsis edilmiştir. Varsın kimsenin zamanını rahatsızlığından ötürü çalmasına ya da umursamazlığından ötürü kendi kendine onu yitirmesine izin vermesim, varsın saatlerini aşırı cimrice korusun ve o insani ömrunün son anına dek ilerlesin, varsın Talih, doğanın onun için belirlediği