Kitabı beğendim ilk kitap olan olan irade terbiyesinde, iradeye engel olan unsurlar, boşa harcanan zaman, iradeyi geliştirmeye yönelik tavsiyeler üstüneydi. Bu kitapta ise 2 bölümden oluşuyor ilk bölümde irade eğitiminde yapılan hatalar, zeki insanın zamanı iyi değerlendiriceginden, çalışır gibi görünmekten kısaca sahte gayret ve nasıl çalışılmalıdır gibi konulardan bahsediyor. İkinci bölümde irade eğitiminde dikkatin önemi, düzenli bir hafıza, gereksiz kitaplar okuyarak zihni boşa yormamayı, aylak bir okurun aslında çalıştığını sanarken hiçbir şey yapmadığına değiniyor ve farklı öğrenim türlerinde ki yanlış öğretim üzerine biraz eleştiri yapıyor.
Kitapta okuduklarimdan aklımda net olarak kalan birkaç ana fikir var.
Birinci fikir: Sürekli bir çalışmanın zekaya üstün geleceği istikrarlı yapıldığında şaşmaz muhasebecinin kişiyi başarıya ulaştıracağını.
İkinci fikir: Okunan bilgiyi deneyimlemediğimiz sürece o bilginin sadece farazi olarak kalacağı ve hafızaya gereksiz bir biçimde bilgiyi depolayıp entelektüel bir ansiklopedi olup vasat bir sohbet etmektense, tek bir konuda derin bilgiye sahip olup diğer konulardan yarım bilgiye sahip olsakta daha mutlu olup vasat bir sohbete sahip olmayacagımızı hatta, entelektüel ansiklopedik kişilerden daha kaliteli sohbet edeceğimizi söylüyor.
Üçüncü fikir: Kitap okurken dikkatli olup secici olmamız, büyük ustaların eserlerini okumamız gerektiğini. Olabildiğince kitap okurken zihinsel enerjimizi çok boşa harcamamızı, kahramana hikayenin sonunda ne olacağını fazla düşündüğümüz eserlerden uzak durmamız. Az okuyup daha çok düşünüp daha fazla hareket etmemiz gerektiği fikirlerini bahsediyor.