Sadece kitap okuma, insanları da oku. Hangi yerden baktıklarını, sözlerinin sessizliklerini, kızgınlıklarının zayıflıklarını, samimiyetlerinin yalanlarını okumayı öğren. Kendi merkezini, ruhunu koru. İnsanların rüzgârıyla dalgalanma, üstüne saldıkları karabulutlarıyla ağlama. Tek bir ağaca bakıp tüm ormanı yargılama.
Sana insanların bir kusurunu söyleyeyim mi? Ne olduğunu bildiğin bir acı, ne olacağını bilmediğin bir mutluluktan daha cazip geliyor. İnsanlar acılarına alışırlar, hayatlarını değiştirmeyi düşünürler ama yapacak cesaretleri yoktur. Çünkü alışılan bir hayatı değiştirmek, yenisi ve güzeli garantiyken bile zordur; garanti değilken imkânsızlaşır.