İnsanlar birbirinin maddi yardımlarına ve paralarına değil, sevgilerine ve alâkalarına muhtaçtır.
Bu olmadıktan sonra, aile olmanın hakiki ismi, "bir takım yabancılar beslemek"ti.
Kaybedilen
en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı ZAMANLA UNUTULUYOR.
Yalnız
kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta İNSANIN İÇİNİ SIZLATIYOR
Bunun sebebi her halde,
"BU BÖYLE OLMAYABİLİRDİ!" düşüncesi,
yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri her zaman kabule hazır.