N.Öztürk
@NeseliHoca55
Öğretmen
24 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanın kalbinin derinlerine işleyen ve İshakla çıktığı o yol bu kadar harika tasvir edilmiş ki bayıldım.Acılarını anlayan bir yabancı bile olsa insan ayakta durabilecek mecali oluyor demek ki .Harika bir kitaptı...
Reklam
Hayatımızın bir döneminde oturup verdiklerimizle aldıklarımız arasındaki uçurumu tartmaya mecbur kalırız.İyi insan olmak adına çoğu zaman da gereğinden ve hakettiğinden çok sevdiğimiz insanlar için kendimizi yok edercesine fedakarlık yaparız.Sonra bizi nasıl olsa bana kıyamaz, bırakamaz rahatlığı ile şımarttığımız her insan yaptığın iyiliğin küstahlığını göstermeye başlar.Kendinizi kullanılmış hissedersiniz.Bu çiğ ruhlara sınır çizmediğiniz hatta muhatap aldığınız için finalde dengesini bozduğunuz ilişki ayarı size büyük yorgunluk ve hüsran olarak geri dönmüş olacaktır.Herkesin kaldıracağı sevgi,iyilik kapasitesi vardır o limit aşıldığında ,karakterde buna müsaitse sadece yorgunluk kalır bir insandan.Bunları yaşamamak için tartmak lazım her insanı ne eder diye ...Ve kitaptaki sağlıklı sınırları çizmeliyiz. Dünyada yaptığınız her iyiliğe ve nezakete teşekkür ve iyilikle karşılık veren güzel ruhlarda var.Onlara rastgelmek dileğiyle. Güzel kitap faydalı..
Kitap kitabi bilgilerle bizim kültüre biraz uzak geldi.Bizim dünyamızdaki sert dalgalarda karşılığı yok.Coğrafya kaderdir demiş İbn Haldun.Annesinin sevmediği kız çocukları nasıl hayatta kalır sorusunun cevabı yok mesela biz nerede şifa arayalım.Ya dünya çok medeni ya da bizim sosyal çevremiz çok bedevi.Kitaptaki sorunlar çayın yanında çerez narsist bir anne ,zorba bir çevre ile nasıl kendin olmak ve nefes almak için ayrıca kadın olmanın dik yokuşları hiç yok kitapta.Ben bir kitap yazacak olsam fırtına ailede başlar ve sende onu sindirip içinde nasıl huzura erersini konu alırdım.Bizim gerçeğimiz sen yüzmeye çalışırsın seni herkes alttan çeker nasıl yüzüyorsun ,batmalısın diye.Atılan can simitleri genelde şartlı ve patlaktır.Hiç pamuklara sarılmamış insanlara pamuk nasıl bir his uyandırır gibi bir kitap çok yabancı bizim hayata.
Ben hep niye Nevzat Komiser çok başına birişeyler gelmeden cinayet çözüyor diye düşünüyorumdum ki cevabımı aldım.Yaşanmışlık ve olgunlaşmışlık sakinliği vardı hep karakterde.Ve bir baba gibi sevdim Nevzat Başkomseri.Harika bir kitap dörtnala bir heyecan ,soluksuz bir ritmde ilerleyen olaylar ve spollerleri Ahmet Ümit i tanıyan okuyucular için anlaşılan bir final.Efsane bir kitap.Keşke bitmeseydi
