Kardeşlerimle birbirimizin dünyasına hep yarım yamalak dokunduk; ne doğru düzgün bir arada olabilmeyi başarabildik ne de hiç umursamadan kopabilmeyi. Onlar için önemli olan hiçbir şeyin benim gözümde değeri yoktu artık.
İnsan birini sevmeye başladığında, onu hatıralarının bir parçası yapabilmek hevesiyle, hayatının geçti-ği mekânlara çağırmak için dayanılmaz bir arzu duyar. Sevdiği kişi, onun her anını hayal edebilsin, gözünde canlandırabilsin ister