Çok değişti dünya sevgili,
Nazım abi gittiğinden beri.
Ne Tahir yaşıyor artık ne de Zühre.
Kuzey kutbu çoktandır eriyor
barikatların da eski tadı yok.
Sevda yüzünden de ölünmüyor bu yüzyılda,
ölüme sebep aranmıyor.
Hatta sokağa çıkmak yetiyor.
Ya sarhoş bir şoför oluyor müsebbibi
Ya da nerden geldiği bilinmeyen serseri bir mermi.
Yani artık bir tek,sevda yüzünden ölünmüyor sevgili...
Postacıların da yükü azaldı,
mazi oldukça mektuplaşmalar.
Haftalarca beklemek diye bir şey kalmadı
yâr kokusu sinmiş o beyaz kağıdı...
Sabır sevdadan arındığından beri
aşk şiirlerde yaşlandı sevgili...
Kalmadı öyle Nazım gibi Hikmet' li mısraların emekçisi,
Cemal gibi Süreyya' lar tükendi semada
ve Can abi gibi, Yücel' miyor kimse kimsenin aklında...
Kısaca sevgili,ne ben Tahrim
Ne de sen Zühre.
Bırak, onlar masallarda kalsın.
Süslü kelimelerim de yok cebimde,
sadece seviyorum seni.
Ama yetmez deyip yüz çevirme
biraz anla.
Ne ben şairim bu zamanda
Ne de sen bir elmasın.
Bunca yalan dolana inat