İstifleme dürtüsü, en uç noktada felaketlere yol açabiliyor. Ama riskli olsalar da bu toplanan şeyler anlamsız değiller. Bazıları için bu düşmanlık dolu dünyaya karşı bir barikat, bazıları içinse baş döndürücü derecede boş kalan alanları doldurarak yalnızlığı hafifletme yöntemi.
Gelecekteki benliğimizin incelemesi, koklaması ve takip etmesi için dikkatlice kaldırıp sakladığımız gelip geçişi şeyler iç dünyamızın deposunu oluşturuyor. “Çünkü sonunda biriktirilen şey insanın kendisi,” diye yazıyordu Jean Baudrillard.
Misafirler gelmek üzereyken yerimizde duramayız. Durmadan cama bakar, her araba sesi duyduğumuzda kulak kabartırız. Bu hafif gergin beklentiye “iktsuarpok” deniyor.
Tüm zorluklara rağmen bir atletin bitiş çizgisinin geçmesini izlerken ya da evsiz birinin kayıp bir cüzdan bulup sahibine teslim ettiğini işittiğimizd duyduğumuz bir his.