Güven hep göz kamaştırıcıdır. Partiye rahatlıkla gelen, herkese el sıkışan, önemli kişileri büyüleyen o insanları imreniyor olabiliriz. Ama kendinden şüphe etmeyen insanlar gizemle parlasalar da ve acaba onlara güven olur mu diye biraz kuşkulusak da kendimize karşı hissettiğimiz güven çok daha uçucu, geldiği hızla gidebiliyor.
Yukarı bakın. Bulutlara. Rüzgârsız gökyüzünde gri ve ciddiler mi? Yoksa hafif bir esintide tutamlar halinde kaygısızca dalgalanıyorlar mı? Alaca kırmızı günbatımına bulanmış ufuk arzusuyla dolup öfkelenmiş mi?