nesrin akkuş
@Nesrin7221
3 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Çocuklar öldükçe nevrim dönüyor. Hiçbir ideoloji veya planlanan hedef bir insanın ölmesini gerektirecek kadar değerli değildir. Benim öfkem, isyanım, sinirim toplumun belli bir halinden geliyor. Deli değilim ki kendi kendime öfkeleneyim. Bir şairin toplumun yaşadığı sorunlardan etkilenmemesi mümkün mü?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yaşayarak tecrübe etmişti ki aşkın sabretmeye ve ertelemeye tahammülü yoktu. Hayat boşlukları dolduruyordu..
"Böyle içten yalnız çocuklar gülebilir. Bir de deliler..."
Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak hiçbirşey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğe tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Güçlüğünü farketmez.