Gerçi ne zaman ortaya fotoğraf makinesi çıksa köşelere kaçarsın sen, sevmiyorsun fotoğraf çektirmeyi.
“Sevmiyorum.”
“Niye? Hatıra kalıyor, ne güzel.”
“Hatıraları da sevmiyorum.”
Ama o ilk aşk… o kendini koşulsuz verme, katıksız mutluluk hali, o her şeyin iyi olacağına duyulan mutlak ve kirlenmemiş inanç, Allahım, ne güzel, ne biricik hazineydi. Bir kere kaybedenin sonsuza dek yitirdiği.